We zitten nu een tijdje in het huurhuis en stap voor stap beginnen we steeds meer te settelen en ons leven hier op te bouwen. Hoe dat settelen en ons leven hier opbouwen eruit ziet, dat ga je in deze blog lezen.

Maar voordat we dat doen,
vertelt Thomas eerst nog over
Liv haar eerste verjaardag in Noorwegen:

Het was bijna 10 augustus, de verjaardag van Liv! Voor die tijd moesten we nog van alles regelen voor haar verjaardag: slingers, een taart en cadeaus. Liv haar wens was versiering van de TV-serie ‘Bing’ en een taart met aardbeien en rozen. Zo gezegd zo gedaan zou je zeggen? Dat bleek toch anders, de versiering regelen van Bing was lastiger dan we dachten en een taart regelen al helemaal. Totdat we van mensen in de buurt een lunchtent aangeraden kregen die normaal stukjes taart verkoopt en misschien wel een taart kon bakken voor ons.

Dus ik ging bellen, en na een wat lastig Noors/Engels gesprek was de taart met aardbeien besteld op 7 augustus om op 10 augustus af te halen.

Het was 10 augustus, Liv 4 jaar! Al zingend zijn we naar beneden gegaan om Liv de versierde woonkamer te laten zien die voorzien was van Bing versiering. Wat was ze aan het genieten. Lekker ontbeten, de eerste cadeaus uitgepakt en toen moesten we snel door naar DE activiteit van de dag Leo’s Lekeland (Monkey town van Noorwegen) in Haugesund. Na een uur rijden, en tijdens de rit een aantal FaceTime gesprekken, waren we aangekomen bij Leo’s Lekeland. We waren de eerste, terwijl het toch al een uur open was. Liv en Mae waren door het dolle heen en gingen klimmen, springen en fietsen. Toen zag Liv Slush Puppie (voor de niet kenners: Limonade in kleine stukjes ijs), iets wat ze al heel lang wilde proberen.

Ik pakte een beker voor de slush puppie en probeerde 1 van de 4 appraten, de rode, aarbei, maar die was te leeg en werkte niet. Dus ik ging door naar de blauwe en ik hoor Amber nog zeggen: “Misschien iets harder trekken”. En dat deed ik, harder trekken, en ik trek zo de hendel eraf en het ijswater begint te stromen in de beker, maar het was niet meer te stoppen want de hendel was eraf! Paniek, de slush puppie bleef maar stromen en er was geen personeel in de buurt om te helpen. Amber rennend en roepend op zoek naar personeel, ik die bevroren handen kreeg vanwege het tegenhouden van de slush puppie en Liv en Mae die met grote ogen naar dit hele spektakel stonden te kijken. Uiteindelijk, toen het apparaat bijna helemaal leeg was, kwam iemand ons helpen om alles schoon te maken.

Ondanks het slush puppie incident hebben we toch een heel leuke tijd gehad bij Leo’s Lekeland. Onderweg naar huis gingen we de taart halen. En eenmaal thuis aangekomen gingen we de heerlijke Noorse taart eten en de resterende cadeaus uitpakken, al met al een hele geslaagde verjaardag!

Dan neem ik jullie nu mee in de volgende onderwerpen:
Huis, barnehagen, next level Noorscursus, inburgeren/ netwerk opbouwen, F-nummer.

Huis

In de vorige blog schreef ik over het moeten wennen en dat heeft zich voort gezet. Een thema hierin was ‘van een huis een thuis maken.’ Bijna al onze spullen liggen opgeslagen in de vrachtwagen, wachtend op het moment dat we het geschikte koophuis hebben gevonden. We huren daarom nu gemeubileerd. Het is ontzettend fijn dat dit op deze manier kan en het is een heel gezellig huis. Toch zijn het niet ‘onze’ spullen en was het even zoeken naar: hoe kan het meer als ons thuis voelen? We hebben bepaalde schilderijen van de muur gehaald en zelf twee grote witte canvassen gekocht en we zijn creatief bezig geweest. Dus nu hangen er twee eigen creaties aan de muur, en bijzonder genoeg helpt dat. We hebben de spullen uit onze koffers, ook een plekje gegeven in de kasten, en ook dat helpt.

Barnehagen

De kinderen zijn half augustus gestart op de barnehagen. Een proces met ups en downs voor ons allemaal, maar wat zijn we overall blij met hoe dit tot nog toe allemaal gaat!

De barnehagen en het schoolsysteem zijn voor ons een van de redenen geweest om te emigreren. Het leek mij daarom waardevol om de grootste verschillen die wij als Nederlanders hebben ervaren tussen de Nederlandse kinderopvang en de Barnehagen in Noorwegen op een rij te zetten! Je kunt deze verschillen op mijn instagram bekijken: Klik hier om het te bekijken

Next level Noorscursus

De start van de kinderen op de barnehagen betekende ook dat wij konden gaan starten op de Voksenoplæringen, of te wel de volwassenen opleiding hier in de buurt om Noors te leren. Waarom noem ik het een next level Noorscursus? Nou het is 4 dagen in de week van 8:30 tot 14:00, dus het voelt echt als weer terug de schoolbanken in. We zitten in een klas met +- 20 mensen, en we zijn daar ietwat de vreemde eend in de bijt. De helft van de klas komt bijvoorbeeld uit Oekraïne en rest van de mensen, op twee anderen na, komen uit niet-westerse landen. Het programma is daarom enigszins ingericht op mensen die uit een niet-westers land komen. Dan worden bijvoorbeeld ‘de regels’ in Noorwegen besproken en hoe die anders (kunnen) zijn dan in sommige niet-westerse landen. We hebben een heel meedenkende lerares die vooraf aan ons aangeeft als ze denkt dat een bepaald deel van de les voor ons niet nodig of zinvol zal zijn, dan hebben wij weer tijd om (online) met de taal bezig te zijn. De dagen daar bestaan uit uitleg krijgen (in het Noors) over de taal, mondeling oefenen met elkaar, luisteren, schrijven en nog meer oefenen. Dit is heel waardevol, de hele dag door horen we niks anders dan Noors en we merken dat de vooruitgang in de taal hierdoor met grote stappen is! Zeker de mondelinge oefeningen helpen om een drempel over te komen en (ook buiten de lessen) echt te gaan spreken.

Waar ik heel blij van word is dat we op een bepaalde manier gelijktijdig met Liv (en Mae) de taal aan het leren zijn en hierdoor kunnen wij Liv goed helpen met het leren van de taal.

Op de barnehagen doen ze ontzettend hun best om Liv zo goed mogelijk te ondersteunen in wennen, ondanks de extra uitdaging met de taal. Ze hadden kaartjes uitgeprint met daarop bepaalde plaatjes van bijvoorbeeld een toilet, glijbaan, eten, emoties, etc. zodat Liv dingen kon aanwijzen als ze iets duidelijk wilde maken. Daarnaast hadden ze op de speelgoedbakken zowel het Noorse woord als het Nederlandse woord erop gezet dus dan stond er ‘Bilen / Auto’s’ of ‘Dukken / poppen’, zodat als de leidsters daarover iets wilden zeggen ze direct het Nederlandse woord konden zeggen. Liv vond tellen en de getallen leren erg interessant en kon op bepaald moment tot 10 tellen in het Noors. Rond diezelfde tijd kregen we een berichtje van een van de juffies ‘Liv heeft mij in het Nederlands tot 5 leren tellen!’.

Zoals ik eerder al schreef het wennen was een proces met ups en downs, Liv had het op een gegeven moment wel heel lastig met niet begrijpen wat er gezegd wordt en niet begrepen worden in wat zij zei. Ze kon toen ook erg verdrietig worden als wij dan met een van de leidsters in het Engels gingen praten, want dan kon ze ons ineens óók niet verstaan.
Nu wij zelf ook grote stappen zetten in de taal merk ik dus dat wij haar veel beter kunnen helpen hierin. We oefenen thuis met woordjes, zinnetjes en lezen Noorse boekjes met haar. En het is bizar om de laatste week haar vooruitgang te zien, ze begrijpt heel aantal woorden en simpele zinnen en zij leert ons nu ook soms een nieuw Noors woord.

Inburgeren / netwerk opbouwen

Via via ontmoeten we steeds meer mensen hier en leren we alles kennen. Een belangrijk onderdeel in deze inburgering is… Facebook. Ja geloof het of niet, de Noren zijn blijkbaar gek op Facebook. Waar Thomas al een tijd geleden zijn Facebook had verwijderd en ik nog in overweging was om dat ook te doen, heb ik nu toch besloten mijn Facebook nog even aan te houden. Op Facebook kun je namelijk lezen welke activiteiten en evenementen er in de buurt zijn, zoals de opening van een yoga studio, een festivalletje en Barnas Turlag. Barnas Turlag? Ja, Barnas Turlag, een dag die meerdere keren per jaar wordt georganiseerd voor families met de nadruk op kinderen tussen de 0 en 12 jaar oud. Het doel is op een leuke en veilige manier genieten van de natuur. Dit doen ze door allemaal verschillende activiteiten te organiseren, zoals: speurtochten, kanovaren, kampvuren maken, worsten grillen, wandelingen, hutten bouwen, klimmen, krabben vangen, etc.

Een cultuurverschil dat ik heb opgemerkt met Nederland is het inplannen van activiteiten. Waar veel Nederlanders hun agenda’s al maanden vooruit hebben gepland, houden Noren dit liever open en als het dit weekend niet lukt, nou dan hebben we een andere keer contact en kijken we of het dan lukt. En vaak lukt dat dan dus ook, omdat bijna niemand zijn agenda volplant. Ik zei laatst tegen Thomas: “Het heeft wel iets spannends om nog niet de dagen volgepland te hebben, je weet eigenlijk nooit helemaal zeker wat je die dag gaat doen.” En precies op die dag, toen we de kinderen van de barnehagen gingen ophalen, vroegen mensen uit het dorp of het ons leuk leek om met hun naar het strandje in de buurt te gaan. Dat hebben we gedaan en was erg leuk, en ook dat dit zo spontaan dus kon ontstaan!

Last but not least! F-nummer

Sinds kort hebben wij ons F-nummer binnen, jahoe! Een belangrijke stap in de emigratie, we zijn nu officieel inwoner in Noorwegen. Vanuit hier kunnen we bijvoorbeeld een Noors bankrekeningnummer gaan aanvragen. Er stond een wachttijd voor het verwerken van onze aanvraag van het Fødselnummer van 2 tot 25 weken voor en het heeft uiteindelijk 7 weken geduurd.